HET BUREAU VAN MIJN VADER

Als goede herinnering aan mijn vader heb ik zijn bureau, waar hij bijna altijd aan zat te werken, nagemaakt.

Ik heb het bureau in een doos gemaakt die met strikjes dichtgebonden zit.

Omdat hij altijd zat te schrijven heb ik de vellen met zijn schrijfwerk gebruikt om de doos mee te beplakken.
Als de strikken losgemaakt worden komt het bureau tevoorschijn.

 

De foto links laat het echte bureau zien.
De foto rechts is het miniatuurbureau.
Boven het bureau hangt de foto van mijn moeder.

De foto's hieronder zijn van het miniatuur-bureau.
Onze goede vriend Dhr Jean Damery heeft het bureau, de stoel, de lamp en de goed werkende brievenweger gemaakt.
En dat heeft hij geweldig goed gedaan! Miniatuur is bijna niet van echt te onderscheiden.
Daarna heb ik de accessoires gemaakt. Het beeldje, dat mijn schoonzus voor hem gemaakt heeft; de twee pennenbakjes die onze kinderen voor hem gemaakt hebben, het pennenbakje met zijn kenmerkende balpennen. Maar ook de schrijfmap en zijn agenda.

 

De briefjes met onze telefoonnummers en de betreffende boodschappenlijstjes.
De brief die klaar lag om bij de bank in de bus te gooien
Zijn paarlemoeren zakmes waarmee hij altijd de brieven opende en wat ik als kind zo prachtig vond.

 

Daar hij leraar Frans, Duits en Engels was, waren zijn woordenboeken onmisbaar voor hem.
Maar ook de vele andere boeken en mappen.
Daarboven ligt de bijbel. De bijbel heeft een linnen omslag met een stukje Assisich borduurwerk.
Die had ik als kind geborduurd.

 

 

En in de bureaulade liggen de laatste herinneringen.
Het rode opschrijfboekje waar hij in het ziekenhuis aantekeningen in maakte.
En de gele envelop met zijn laatste gegevens en wensen.

 

Elk jaar op 4 juni kreeg mijn moeder voor haar verjaardag een veldboeket van mijn vader.
Totdat geleidelijk aan de oorspronkelijke bloemen vervangen werden. De korenbloem werd een iris, de klaproos  werd  een anjer, de margriet een chrysant enz.
Toen herinnerden eigenlijk alleen de kleuren nog maar aan een veldboeket en hoefde het voor mijn moeder niet meer.